Ontstaan

Het volleybal in Zoutleeuw is ontstaan uit de naschoolse sport in het TARcisius COllege (vandaar de naam TARCO)

Directeur E.H. André Devos stimuleerde de sportontwikkeling op zijn school, het Sint-TARcisius COllege en hij had doorheen de jaren een grote voorliefde voor volleybal en voetbal ontwikkeld.
Volleybal werd op zijn school geïntroduceerd door Paul Liefsoens, leraar Frans, die zelf actief was in de volleybalclub van Spalbeek. Rond 1966 werd er tweemaal in de week buiten op de speelplaats gevolleybald zonder enige kniebescherming en ze trotseerden hiervoor regen, wind en zelfs sneeuw. Wanneer de handen verkleumd waren van de kou, ging men deze verwarmen aan de verwarming in het bureel van de directeur. De leerlingen waren geïnteresseerd in sport en dit bezorgde de school een goede reputatie. De directeur en Paul Liefsoens wilden met hun Zoutleeuwse leerlingen ook iets betekenen op sportief vlak en zo groeide stilaan het idee om een volleybalvereniging op te richten.

Toen Jaak Doucet (die in die periode met de "Blauwvogels" van Sint-Truiden in 1 ste nationale speelde) leraar L.O. werd in de school nam hij de jongensploeg van het college onder zijn hoede. Vanaf 1969 speelde deze Tarco-herenploeg mee in de Brabantse volleybalcompetitie. De leerkrachten L.O. overtuigden de directeur om een sporthal te bouwen. De plannen werden goedgekeurd en de bouw ervan werd geraamd op 7 miljoen Belgische frank.

In 1976 werd de sporthal  "De Wallen" gerealiseerd, even buiten het centrum van Zoutleeuw op een 10-tal minuten stappen van de school. Directeur Devos zag deze infrastructuur ook als een trefpunt voor het sociaal en cultureel gebeuren in Zoutleeuw. Trainingen en wedstrijden gingen sinds de oprichting in de sporthal door, maar deze werd ook regelmatig verhuurd voor allerhande feesten en activiteiten.

Enkele jaren later vonden ook meisjes hun weg naar het Sint-Tarcisiuscollege. En het duurde dan ook niet lang of directeur Devos zette ook hen aan om met hun sportieve kwaliteiten naar buiten te komen. In 1979 startte Tarco met een meisjesploeg die op woensdagnamiddagen samenkwam om te trainen o. l. v. Jos Meul, zelf oud - leerling van de school en in zijn jonge jaren helemaal in de ban gebracht van het volleybalspel door Paul Liefsoens. Hij gaf ondertussen les aan het Sint-Leonardusinstituut en was in die periode volleybalspeler te Geetbets. Jaak Doucet die het statuut van A-trainer bezat, kreeg elders interessante aanbiedingen, en verdween tijdelijk van het Zoutleeuwse volleybaltoneel. In 1980 schreven ook de meisjes zich in voor de competitie. Zij moesten op 14/15- jarige leeftijd matchen spelen in de damesreeks van 3 de regionale, omdat er toen nog geen jeugdcompetities bestonden. (Enkele speelsters uit die pioniersjaren waren: Marijke Stiers, Hilde Loots, Patricia Mingelinckx, Els Peeters, ...)

Waar voordien bij Tarco alle geïnteresseerde leerlingen konden deelnemen aan deze naschoolse sport, werd de ploeg stilaan samengesteld met enkel de betere spelers van de school waardoor Tarco eind jaren 70 en begin jaren 80 promoveerde naar 2 de provinciale. In de loop der jaren was het volleybal langzamerhand uit zijn schoolse context beginnen barsten en verloor de school haar centrale rol in het sportgebeuren. Men begon spelers van andere ploegen aan te kopen en eigen spelers te verkopen waardoor Tarco los van de school kwam te staan.

Rond 1987 verdween dan ook Jos Meul voor enkele jaren uit het volley in Zoutleeuw en werd de fakkel overgenomen door andere gedreven trainers, waaronder Johan Herbots, ook ooit oud-leerling van de school en al even aangestoken door de volleybalmicrobe.

Het Leeuwse volleybal bloeide en groeide, maar kende ook een onvermijdelijke terugval. Begin jaren \'90 bleef er van een Tarco-jeugdwerking niet veel meer over en ook de dames- en herenploegen kwamen in de problemen.

In 1995 overhaalde Johan Herbots Jos Meul (toen trainer bij Truvoc Sint-Truiden) om terug naar Tarco te komen; na een tijdje verliet Johan trouwens Tarco definitief (?). Er werd terug met een jeugdwerking gestart: Jos stapte toen rond 13 uur op woensdagnamiddag de sporthal "De Wallen" binnen, om ze uiteindelijk rond 20 uur weer achter zich te laten. Na een tijdje kreeg hij de hulp van Christel Simons, die al van jongsaf heel behoorlijk geïnfecteerd was door de volleybalpassie. Samen met een nieuw gedreven bestuur, met Bèrke en veel jeugdig enthousiasme (waaronder o.a. Geert, Liesbeth, Christel en Leentje) werd er dan verhuisd naar de prachtige sporthal, De Passant.

Sinds enkele jaren is er bij Tarco ook weer een plaats voor jongens en is de stap naar de geboorte van een nieuwe herenploeg nog maar een kwestie van maanden.

Deze historiek begon ergens rond 1966 en pauzeert nu even in 2006, na een periode van 40 jaar, op een moment dat het volleybal weer helemaal leeft in Zoutleeuw.

Net ook op het moment dat onze eigen site boven de doopvont wordt gehouden. Als dat geen reden is om te vieren!

© Copyright 2018 VoLanZo

Webmaster: D. Vanoverschelde

. .